Willem-Jan zat al een halfuur onderuitgezakt op de bank. Op de achtergrond tetterde Matthijs van Nieuwkerk iets over de hype du jour, maar mentaal was hij weggezapt. Het nieuwe meisje woonde al weer drie weken op de zolderkamer, maar sinds de verhuizing had hij haar niet één keer gezien.
- ‘Bedankt nog voor de gezellige huisgenoot die je hebt geregeld,’ schreeuwde hij naar de kokende Derk. ‘Echt een tof wijf. Een pareltje.’ Hij voegde nog een spottend applausje toe voor de immer lichtgeraakte Derk.
- ‘Wat nou, man. Vera is echt een leuke meid. Waarschijnlijk is ze druk met een project, of zo.’
- ‘Bullshit, ze is er echt nooit. Ik heb haar nog nooit in de huiskamer gezien.’
- ‘Zozo, je zit dus eindelijk helemaal fulltime op de bank. Supergoed bezig jongen.’ Willem-Jan negeerde de sneer, drukte de tv uit en liep naar de bierkoelkast.
- ‘Ik zeg het je. Ze is weer precies zo’n spook als Berend. Ik hoopte dat we er eindelijk een gezellige huisgenoot bij hadden.’ Derk haalde zijn schouders op en zette de radio harder. Gesprek voorbij betekende dat. Terwijl Willem-Jan zijn pizza uit het plastic haalde, stroomde de keuken langzaam vol. Ondertussen ging beneden de voordeur open en kwam iemand lawaaiig de trap op. Net op het moment dat Willem-Jan wilde gaan kijken verscheen een hoofd bovenaan het trapgat.
- ‘Kijk,’ brulde hij. ‘Daar is de nieuwe.’ Alle blikken schoten naar de trap. Het is wel een leuk ding, dacht Willem-Jan, al leken de tweedejaars ieder jaar jonger. Even dacht hij dat ze rood werd van alle aandacht, maar ze gloeide echt.
- ‘Zo, wat heb jij gedaan?’ zei Derk verbaasd.
- ‘Borrel in de Vlaamsche Reus,’ mompelde Vera. Haar besneeuwde jas liet ze uitvallen terwijl ze de kamer inwaggelde. Bij het neerploffen op de bank kroop haar truitje iets omhoog.
- ‘Zo, je hebt wel een tripeltje te veel gehad,’ zei Willem-Jan, terwijl hij zijn blik over het stukje huid tussen truitje en broek liet gaan. Vera sloot met een zucht haar ogen. ‘Alles draait,’ kreunde ze. Willem-Jan voelde ondertussen iets springerigs in zijn buik. Plotseling sprong ze weer op en rende naar het toilet. Toen niet veel later de genoten Belgische biertjes in de toiletpot belandden, barstte iedereen in de keuken in lachen uit.
- ‘Wat nou spook op zolder’, grijnsde Derk tegen Willem-Jan. ‘Ze is helemaal jouw type.’