Medewerkers die XP nu nog gebruiken moeten upgraden naar Windows 7 of hun computer vervangen. Wel is er in uitzonderingsgevallen ‘maatwerk’ mogelijk.
Aangezien IT drie jaar geleden al is begonnen met het afbouwen van XP, is de omvang van het probleem beperkt. Van de vijftienduizend computers draaien er nog circa zeshonderd op het dertien jaar oude besturingssysteem. ‘Dit cijfer moet je overigens met een korreltje zout nemen,’ zegt Jaap Spaan van IT. Zo worden er mogelijk nog PC’s gebruikt in het buitenland of losgekoppeld van het WUR-netwerk. Bovendien zorgt de campagne van IT ervoor dat er elke dag computers met XP uit de roulatie gaan.
Vanaf 9 april vormt elke computer met Windows XP een risico voor het WUR-netwerk. Aangezien er geen nieuwe ‘pleisters’ komen, hebben hackers en virussen geen tegenspel bij nieuwe beveiligingslekken. ‘Dit levert risico’s op voor de hele organisatie,’ zegt security manager Raoul Vernède. ‘Het belang van de bedrijfsvoering staat voorop.’ Er is nu dus geen ruimte meer voor medewerkers die het systeem uit gewoonte of luiheid blijven gebruiken.
Toch zijn er onderzoekers die echt niet zonder hun computer met Windows XP kunnen. Het gaat hierbij vaak om wat oudere, maar kostbare meetinstrumenten. Deze zijn niet compatibel met nieuwe Windows-versies of leerstoelgroepen kunnen de kosten voor een update van de soft- of hardware niet opbrengen. In samenspraak met IT is er dan maatwerk mogelijk. Computers mogen blijven zolang ze geen rechtstreeks contact hebben met het netwerk. Het gaat hierbij echt om een sterfhuisconstructie, benadrukt IT. De komende jaren zullen de ‘Teletubbie-heuvels’ van XP nog maar op een paar plekken te zien zijn.
Waar aan Wageningen UR vind je nog Windows XP?
Wetenschappers die nog met XP werken, hebben vaak weinig keus. Ze gebruiken oudere maar kostbare apparatuur die niet werkt onder Windows 7. Vanaf 9 april werken zij offline gewoon door met het verouderde besturingssysteem.
Bouwstenen van de plantAls er niet zo veel slangetjes aan zouden hangen, leek deze zoemende kast net een reuzencomputer. Het is een massaspectrometer, een machine die plantenwetenshappers gebruiken om systematisch alle bouwstenen van plantencellen in kaart te brengen. Zo onderzoeken ze welke genen en teeltomstandigheden samenhangen met de beste koffiegeur of de lekkerste tomatensmaak. Of ze bekijken de verschillen tussen zandraketten die in verschillende klimaten groeien. Deze hightech apparaten kosten tussen de één en vijf ton en technici zijn letterlijk maanden bezig om ze optimaal af te stellen. ‘Never change a winning team,’ zegt Ric de Vos, DLO-onderzoeker bij PRI, dan ook. En hij meent het. Eén laboratorium verderop werken veel van de apparaten nog op Windows 2000.
![](https://www.resource-online.nl/app/uploads/2022/10/a40714ce-f21e-4647-9476-dc255c4165d8_massspe2k_c5982877_570x300.jpg)
Doorkijkje in de spierDeze confocaal microscoop werkt niet met zichtbaar licht maar met lasers. Onderzoekers kleuren dierweefsels met een fluorescent eiwit dat licht uitstraalt wanneer het wordt beschenen. Door het monster van boven naar onder ‘plakje voor plakje’ te scannen kun je een driedimensionaal model maken. Bij Experimentele zoölogie onderzoeken ze zo hoe vissenspieren in elkaar zitten en wat dat vertelt over hun werking. Dat is niet alleen fundamentele wetenschap, maar kan helpen om lekkere en fitte vis te kweken. De huidige microscoop kostte zo’n twee ton, en er is geen software om deze te laten werken onder Windows 7. Hoewel hij graag een nieuwe microscoop zou willen met up-to-date, is onderzoeksassistent Henk Schipper realistisch: ‘Deze werkt nog prima.’
![](https://www.resource-online.nl/app/uploads/2022/10/f9013709-106b-48ea-b69b-990f215fd832_confocaal_afe8210e_570x350.jpg)
Stofjes in ons etenHet is duidelijk een oud beestje, maar analist Jan Harryvan weet niet meer precies wanneer deze HPLC-opstelling is gekocht. Bij Humane voeding gebruiken ze het apparaat om te bepalen hoeveel carotenoïden, een groep kleurstoffen, in het eten zit dat zij mensen voorzetten tijdens voedingsproeven. Ook wordt er gemeten in bloedplasma gemeten hoeveel kleurstoffen we binnenkrijgen. In de opstelling zit een spectrofotometer die verschil ziet tussen pigmenten omdat deze niet elke soort licht opnemen. Zo krijgen onze worteltjes hun oranje kleur omdat het caroteen dit deel van het lichtspectrum nauwelijks opneemt. Het apparaat schijnt licht door de monsters en bekijkt aan de achterkant welke kleuren zijn doorgelaten. Zo verraden de pigmenten hun aanwezigheid.
![](https://www.resource-online.nl/app/uploads/2022/10/6e7cce05-ad50-47e8-886c-69cd543a9e1f_IMG_1696_e49d2e06_570x380.jpg)